Anoniem verhaal
Ik bleef mijn moeder beschermen
Anoniem, 41
Loyaliteit die als kind bescherming was, en als volwassene zelfverlies werd.
Ik beschermde mijn moeder al zo lang dat ik niet meer wist wat ik zelf voelde.
Als kind hield ik de sfeer in huis in de gaten. Ik voelde aankomen wanneer het mis zou gaan, en probeerde het te voorkomen.
Waar de grens lag
Als volwassene bleef ik dat doen. Ik belde elke dag, ving haar buien op, en zei nooit dat het te veel werd. Een grens voelde als haar in de steek laten.
Loyaliteit en zelfverlies zagen er bij mij jarenlang precies hetzelfde uit.
Wat er veranderde
Ik leerde dat ik van haar kon houden en toch minder kon opnemen. Niet in een keer. Maar elke keer dat ik iets niet oploste, kreeg ik een stukje van mezelf terug.
Wat herken je hierin?
Dit verhaal is gebaseerd op echte ervaringen. Namen en herkenbare details zijn veranderd of weggelaten om de identiteit te beschermen.